Recepcja Inauguracja Wykłady Wystawa Tereny kongresowe
Aktualności

Zatorowość płucna i nadciśnienie płucne

Prof. nadzw. dr hab. med. Marcin Kurzyna, 

Klinika Chorób Wewnętrznych Klatki Piersiowej, Instytut Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie. 


W ogłoszonych w Paryżu wytycznych postępowania dotyczących chorób układu sercowo-naczyniowego podczas ciąży powtórzono rekomendację zawartą w wytycznych Diagnostyki i Terapii Nadciśnienia Płucnego z 2009 roku mówiącą, że pacjentkom z nadciśnieniem płucnym (NP) powinno się zdecydowanie odradzać ciążę. Ponadto powiedziano, że należy kontynuować leczenie tętniczego NP rozpoczęte przed zajściem w ciążę. Choć nie ma badań dotyczących bezpieczeństwa leków stosowanych w terapii TNP podczas ciąży, to wiadomo, że jedynie blokery receptora endotelinowego mają udowodnione działanie teratogenne. Pozostałe dwie grupy leków – prostanoidy i inhibitory fosfodiesterazy 5 – są uważane za leki bezpieczne dla rozwijającego się dziecka. Uważa się, że ciąża nie powinna powodować przerwania leczenia.

W ostrej zatorowości płucnej (ZP) główny nurt badań skupia się obecnie na stratyfikacji ryzyka w grupie normotensyjnych chorych z ZP niewysokiego ryzyka. W zaprezentowanym wieloośrodkowym badaniu obejmującym pacjentów z ostrą ZP niewysokiego ryzyka oceniano skuteczność prognostyczną oznaczenia wysokoczułej troponiny T (hsTnT) oraz uproszczonej skali PESI. Żaden z pacjentów, u którego stwierdzono stężenie hsTnT <14 pg/ml nie zmarł w trakcie obserwacji. Dodanie do oznaczania stężenia hsTnT stratyfikacji ryzyka przeprowadzonej za pomocą klinicznej skali PESI zwięk szało swoistość i negatywną wartość prognostyczną w przewidywaniu zgonu do 100%. Oprócz stężenia hsTnT >14 pg/ml i punktacji sPESI >1 punktu, także NT-pro-BNP ≥1000 pg/ml oraz GFR <60 ml/min były markerami niekorzystnego rokowania w ZP. Udowodniono znaczenie upośledzonej funkcji nerek u pacjentów z ZP. Poprawa wydolności nerek w trakcie pierwszych 72 godzin leczenia ZP korelowała z lepszym rokowaniem.

W subanalizie danych polskiego rejestru ZATPOL stwierdzono, że wystąpienie dużego krwawienia zwiększało ryzyko zgonu wewnątrzszpitalnego blisko 3,5-krotnie. Z pojedynczych markerów złego rokowania jedynie wstrząs lub hipotonia były obarczone większym ryzykiem zgonu (OR 7,45). Jako czynniki ryzyka wystąpienia krwawienia w czasie hospitalizacji wymienia się leczenie trombolityczne, wrzód trawienny, kaniulację dużych naczyń, przewlekłe choroby współistniejące i zmianę sposobu leczenia przeciwzakrzepowego heparynami w trakcie hospitalizacji.
Najbardziej uderzające informacje dotyczyły zmieniającego się obrazu populacji pacjentów z tętniczym NP. Do tej pory uważano, że „pierwotne” NP to choroba dotykająca w przeważającej większości młode kobiety. W rejestrze francuskim stwierdzono, że 24% pacjentów z tętniczym NP to osoby powyżej 70. roku życia, a stosunek kobiet do mężczyzn wynosi 1,26. Taki zmieniający się obraz choroby ma istotne znaczenie nie tylko w edukacji, ale również w określaniu algorytmów diagnostycznych oraz celów terapeutycznych możliwych do osiągnięcia za pomocą farmakoterapii.
Na podstawie rejestru REVEAL określono rokowanie pacjentów z tętniczym NP w warunkach codziennej praktyki klinicznej. W grupie 3518 amerykańskich pacjentów z tętniczym NP przeżycie w dobie nowoczesnej farmakoterapii wyniosło 89,8%, 75,7%, 66,3%, odpowiednio po roku, 3 i 5 latach.
Polski wkład w tym roku dotyczył sukcesów leczenia powikłań nadciśnienia płucnego, u podłoża których leży wysoka skuteczność farmakoterapii tętniczego NP skutkująca wydłużeniem przeżycia pacjentów dotkniętych tą chorobą.

Skrót z sesji Klubu 30 PTK „Best from Paris 2011”, która odbyła się w sobotę, 8 października.


Patroni medialni
Medycyna Praktyczna
Terapia
Fakty medyczne
Lekarz
Służba Zdrowia
Puls medycyny
Via medica
Medical Tribune
MEDtube
Termedia
Kardiolog.pl
Gazeta Lekarska
Świat lekarza
MediPage
Klinika leczenia żylaków Venamed
Wydawnictwo Cornetis
Medical Online
Medicalnet.pl
Lekarz Kontraktowy
Nowoczesna klinika
Inżyneria Biomedyczna